Gdzie leży Rioja?

RIOJA to miejsce szczególne na mapie Hiszpanii. Żeby zrozumieć jej specyfikę, charakter i warunki w jakich powstaje tu wino, musimy ulokować ją  na mapie, w konkretnych warunkach klimatycznych i geograficznych, musimy określić jej terroir.

Region odnajdujemy w północnej części Hiszpanii nad rzeką EBRO w pobliżu Zatoki Biskajskiej. Od mocnych powiewów wiatru i gwałtownych zmian pogody z nad Oceanu Atlantyckiego chroni ją masyw górski Sierra de Cantabria. Nie zabezpiecza  on jej jednak od napływających stamtąd chłodnych mas powietrza. Te na szczęście, przynajmniej w pewnym stopniu, łagodzi docierające tu ze wschodu ciepło znad Morza Śródziemnego.

W tej delikatnej równowadze  między chłodem Atlantyku i ciepłem  zagrzanych mas powietrza znad Morza Śródziemnego panuje w RIOJA klimat kontynentalny z gorącymi latami i chłodnymi zimami.

Kruchość tej równowagi i czasowe odstępstwa od niej powodują, że uprawa winorośli nie jest tu rzeczą prostą, bo równie możliwe są zimowe mrozy, wiosenne przymrozki jak i letnie susze.

Główne regiony winiarskie La Rioja – Rioja Alavesa, Rioja Alta i Rioja Baja.

Bardziej szczegółowo. Stolicą regionu jest miasto LOGRONO, które  jest jednocześnie, wraz z rzeką EBRO, kluczem do podziału RIOJA na strefy uprawy winorośli, które różnią się klimatem, typem gleby i  ukształtowaniem terenu.

La Rioja, mapa regionu (kliknij, aby powiększyć).

Bowiem na zachód od Logrono na północnym brzegu rzeki EBRO leży RIOJA  ALAVESA (okolice San Vicente de la Sonsierra), na południowym RIOJA ALTA (miejsowości Haro – Santo Domingo de la Calzada – Najera), a na wschód od stolicy na obu brzegach EBRO, choć z przewagą południowego, znajduje się RIOJA BAJA (miejscowości Arnedo – Cervera – Alfaro – Calahorra).

W RIOJA ALAVESA, gdzie powierzchnia upraw wynosi 16 tysięcy hektarów, dominują gleby kredowe, a wina stąd pochodzące należą do najlżejszych, a jednocześnie najbardziej eleganckich w regionie.

Winnica w okolicach San Vincente de la Sonsierra, Rioja Alavesa/La Rioja, Hiszpania.

A na południowym brzegu rzeki Ebro…

W RIOJA ALTA, z 29 tysiącami hektarów , gleby są wapienne ze sporą  domieszką gliny, a winnice posadowione nierzadko na wysokości między 500 a 800 metrów n.p.m. Wina stąd mają najbardziej owocowy charakter.

W obu tych strefach łagodzący wpływ ciepłych mas powietrza znad Morza Śródziemnego jest zdecydowanie mniejszy niż w RIOJA BAJA, za to opady deszczu są tu większe, przekraczając 500 mm rocznie wobec 300 mm w tej ostatniej.

W RIOJA BAJA, z areałem upraw  w wysokości 25 tysięcy hektarów, gleby nie są tak bogate w minerały jak w strefach zachodnich. Dominują tu dość ciężkie gleby gliniaste. Jednak właśnie te ziemie w połączeniu  z wysokimi temperaturami powodują ,że wina stąd cechuje wysoki poziom alkoholu i masywna budowa.

Ze względu na uwarunkowania pogodowe w zachodniej części regionu  dominuje uprawa wcześnie dojrzewającego TEMPRANILLO, które źle znosi nadmierne ciepło, natomiast we wschodniej GARNACHY, która doskonale czuje się w gorącym i suchym klimacie RIOJA BAJA.

Rioja okiem winiarza

Podsumowując, nie sposób nie zauważyć, że klimatyczne zróżnicowanie regionu, duże różnice między pogodą w każdej strefie, a także jej zmienność rok do roku powodują, że winorośl każdego roku i w każdej strefie uprawy daje wina o innej charakterystyce. Ku uciesze smakoszy wina, z każdego powstającego tu rocznika są inne, zwłaszcza jeżeli powstają w jednej z trzech stref uprawy winorośli .

Jednak zmienność, która cieszy konsumentów jest utrapieniem winiarzy w RIOJA, którzy dla ułatwienia sobie życia i zapewnienia jednolitego stylu wina, nierzadko produkują je łącząc w kupażach wina z każdej z trzech stref uprawy winorośli. Wtedy strefy zachodnie wnoszą do wina owocowość, kwasowość i taniny, natomiast RIOJA BAJA alkohol, masywną budowę i wyrazistość.

A winiarz? Winiarz cieszy się smacznym, bezpiecznie dopracowanym winem.